നീലശംഖുപുഷ്പങ്ങൾ
സൂര്യനോടൊത്തു വിടരുന്നു നീലശംഖു പുഷ്പങ്ങൾ
നിലാവിൻ മുഗ്ധ സൗന്ദര്യമായ്
സുസ്മിതം പടരുന്നു ഏറ്റുവാങ്ങും മുഖങ്ങളിൽ .
അകലെയേതോ ഗിരിശൃങ്ഗങ്ങളിൽ .
ഉലയുന്നു ഉഗ്രവാതങ്ങളിൽ
നിലതെറ്റി ....
എത്രയോ വര്ഷപാതങ്ങളിൽ വന്നെത്തി
എൻ കരങ്ങളിൽ വന്യസൗന്ദര്യമായ് നീ ..
സൂര്യനോടൊത്തു വിടരുന്നു നീലശംഖു പുഷ്പങ്ങൾ
നിലാവിൻ മുഗ്ധ സൗന്ദര്യമായ്
വനജ്യോത്സ്ന പൂക്കുന്ന നാളുകളിൽ ...
വാർകൂന്തലിഴകളിൽ നിന്നെയും ചൂടിയ
പരിഭവം കാറ്റിനോട് എപ്പോഴോ പറഞ്ഞു നീ
മഴവില്ലിൻ സപ്തവര്ണങ്ങളിൽ അലിയുവാൻ കൊതിച്ചു നീ...
ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല നിൻ പരിഭവം ....
അകലെ നീലശംഖു പുഷ്പങ്ങൾ പൊഴിയുവാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ
വാനമാകെ നീല മേഘനികരങ്ങളിൽ മൂടുമ്പോൾ
വിവശയായ് മുഖം മറക്കയുന്നു ഞാൻ നിനക്കൊപ്പം....
ശമിക്കുന്നു വാത വിഗതികൾ
ശീതഗന്ധം പടരുന്നു ശൂന്യമനസ്സിന്റെ മുറ്റത്തും ...
പിന്നെയും ശൈവലിനിയൊഴുകുമ്പോൾ ....
വര്ഷപാതങ്ങളിൽ തിരയുമെന്നും നിന്നെ ഞാൻ
എങ്ങുനിന്നോ വന്നെത്തിയോ എന്നറിയാതെ ഞാൻ ........
ശൈലപത്രങ്ങൾ അർചിച്ചു മടങ്ങുമ്പോൾ ...
വെറുതേ എന്നറിയുമെന്നാകിലും ....
ആശ്വസിക്കുന്നു എൻ മനം
വനജ്യോത്സന പൂക്കുമാ നാളുകളിൽ വീണ്ടും എൻ
കരങ്ങളിൽ വന്നണയുമെന്നോർത്തു ഞാൻ
നിന്നോർമകൾക്കു എന്നും
നിത്യസുഗന്ധം
നീലനിലാവിൻ നിത്യ യവ്വനം ....
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ